'Leuk initiatief!' kregen we deze week een aantal keer te horen. Beetje jammer dus dat we Johannes van Dam niet konden vinden... gelukkig wist Rose nog een eetcafétje in Oost waar we nog nooit hadden gegeten en we graag heen wilden. Hoewel het natuurlijk de vraag was of een cafétje ons nog kon verrassen na de culinaire hoogstandjes die Mels en Saar ons donderdag weer hadden voorgeschoteld. Van Dam of niet, Fieke en Lars wilden mee dus hadden we ook iemand die de kipkluifjes en de paté kon beoordelen.
Wat ziet die tent eruit. Van buiten dan, je kent het wel daar in Oost van die verlopen nieuwbouwgevallen, met een smakeloos logo op de gevel dat tevens de basis is geweest voor een lelijke site. Van binnen is het gelukkig ruim opgezet, met leuke oude stoeltjes, mooie lampen, een leestafel, hertje aan de muur; gezellig caféïg maar niet te donker. We troffen aardige bediening die door de drukte af en toe wat vergeet en het dan wel op de rekening zet.
De eerste twee proefkonijnen kregen lekker warm turks brood met goede huisgemaakte humus. Er zat onder andere peper, komijn en bieslook in. De twee proefkonijnen die later aanschoven hebben helaas niet meer de kans gekregen deze heerlijkheid te proeven, omdat de eerste twee al vrij snel alles op hadden, en het brood niet werd aangevuld.
Als voorgerecht hadden we een wortelsoep met koriander en creme fraiche. De soep was goed op smaak en goed warm. De huisgemaakte paté was erg lekker smeuig. Er zat veel peper in en dat was goed. Verder hadden we het veelbelovende voorgerecht 'rondje om de wereld'. Dit bleek een selectie van gerechtjes te zijn die je vooral in en rond Spanje tegen komt. Een gehaktballetje in tomatensaus (kan ook Zweeds bedoeld zijn..), een mini-kipkluifje, twee garnaaltjes gebakken in knofloof en mediterrane kruiden, Champignons gebakken in olie en knoflook en een vegetarisch loempiaatje gevuld met wat groentes en mihoen. Ze serveerden dit met lekkere pittige chilisaus. Al met al niet echt een rondje om de wereld maar wel een leuke variatie aan gerechtjes die je prima met z'n tweeën kunt delen.
De Voorgerechten waren iets minder succesvol. De pompoen spinazierol met kaas en pesto was wat eentonig. Al zou je dat niet snel denken van een in filodeeg gehulde samenstelling van pompoen en spinazie. De pesto was te overheersend en de structuur te zacht. Iets wat je snel op hebt maar waar je geen verzadigd gevoel aan over houdt.
De salade van buffelmozzarella met parmaham was een zwaar gerecht, opgemaakt als ware het een lasagna met dikke plakken echte buffelmozzarella, stukken Copa di Parma ham en sla. Helaas ook hier weer die overheersende pesto-smaak. Pluspuntje voor de opmaak van deze salade.
De salade met geitenkaas was niet zoals ze op de kaart beloofden. Ik was in de veronderstelling een spinaziesalade te krijgen met geitenkaas in bladerdeeg en noten. Ik kreeg echter een ijsbergsalade met vers fruit, dadels en in bladerdeeg gevouwen geitenkaas met 1 nootje daarop. De dressing was niet passend bij de ingrediënten van de salade en viel daarom een beetje uit de toon. Waar was de spinazie? Waar waren de noten? En waarom kondigden ze niet van tevoren aan dat het een maaltijdsalade met fruit was? Ik ben persoonlijk niet echt fan van fruit bij, in, of op mijn hoofdgerecht, al helemaal niet als er kaas bij zit.
De huisgemarineerde spare ribs waren goed, allemaal opgegaan, niks op aan te merken.
Een Groot Pluspunt van dit eetcafé is dat ze zoveel mogelijk zelf maken met verse producten. Ze koken zo weinig mogelijk uit potjes en pakjes. Dat proef je aan de frieten! Die zijn heerlijk, zelfgesneden, goed gebakken, en geserveerd met huisgemaakte mayonaise.
We dronken witte wijn die qua prijs/kwaliteit verhouding perfect was, verassend zelfs.We dronken twee flessen Chateau Beauchere, Cotes du Rhône voor 18 euro de fles. We hadden er bijna nog één genomen.
Het merendeel van de proefkonijnen zat na het voor en hoofdgerecht te vol voor nog een dessert. Er stond echter een crème caramel op de kaart, iets wat Mels donderdag ook probeerde te maken. Deze creme caramel was in tegenstelling tot de creme caramel á la Mels heel stevig, bijna de structuur van een broodpudding. Het werd opgediend als een groot vierkant stuk, overgoten met (niet huisgemaakte) caramelsaus en een dot slagroom. Niet echt wat je van een crème caramel verwacht.
De bediening was vriendelijk. Het eetcafé zat van het begin van de avond tot aan het eind van de avond vol. Er hangt een ongedwongen sfeer. De prijzen zijn heel redelijk en de drankjes niet duur. Er wordt in het eetgedeelte geen, of in ieder geval geen overheersende muziek gedraaid. De Ponteneur is een sympatiek eetcafe waar je de hele avond kan vertoeven. Voor het eten hoef je er niet speciaal heen te gaan (behalve dan voor die frieten) maar het vult de maag.
De Ponteneur
All round cijfer: 7-
Prijsklasse: Luitjes
