Bo Cinq - New York in Amsterdam

Restaurant Bo cinq is een mega hip restaurant/bar/lounge waar je als nouveau riche je lol op kunt. Lekkere wijnen, hippe entourage en mega champagne flessen als decoratie. De naam is afgeleid van Mohammed V.  De kaart is Frans/Noord Afrikaans, maar vooral erg modern, op zich al een contradictie als je het mij vraagt.

De tent is zo druk met bezoekers, dat we pas 40 minuten na de gereserveerde tijd een tafel hadden. In de tussen tijd konden we aan de lounge/bar een borreltje drinken. Dat was dan ook echt een borreltje, ook zo'n contradictie, 20 ml campari in een mega glas (Jimmy Woo) tot de nok vol met ijs. Die was zo op, dan duurt het wachten wel heel lang..

Gelukkig was er genoeg bediening. Eenmaal gezeten kregen we meteen zelfgebakken brood met olie en een dip van sesamzaad, komijn, peper, zout en wat hazelnoot. Erg lekker. De wijnkaart is uitgebreid, een glas is wel schandalig duur (huiswijn= 4 ekkies het glaasje). De menu kaart ziet er ingewikkeld uit, veel kruiden, sausjes en bereidingswijzen genoemd.

Vooraf hadden we samen een courgettebloem gevuld met feta en gesuikerde dadels (€14,-). Het gerecht is eigenlijk te klein om te delen, het bestaat uit een hoopje gemengde sla met wat druiven, stukjes appel en 3 geroosterde amandelen. Daarbovenop lag een gefrituurd stukje kaas. De cougettebloem is te fijn om met zo'n overheersende kaas te frituren, het had qua smaak net zo goed gepaneerde kaas kunnen zijn. Leuker was geweest als ze de bloem los hadden gefrituurd en bovenop de kaas hadden gelegd.  De dadels zaten denk ik door de kaas vermengd want we hebben ze niet gezien in de salade (jammer).

Als hoofdgerecht hadden we een trio van hamburgertjes (€19): een tonijnburgertje met sojasaus en sesamzaad, een falafelburgertje en een lamsburgertje. Het falafelburgertje was erg droog, teveel brood in verhouding tot falafel, de tonijn burger en de lamsburger waren prima. Het brood was zelf gebakken en er zat een zakje frites bij. Net zoals vorige week was de mayonaise het best van het gerecht - zelfgedraaide harissa mayonaise! Ook aten we zeebaarsfilet met roergebakken spinazie en aardappelen met citoenboter en ingelegde citroen. Als ik dit gerecht zelf had gemaakt voor gasten dan had ik gebaald dat ik teveel citroen had gebruikt, gelukkig ben ik zelf uitzonderlijk dol op gerechten met citrus dus alles ging schoon op. Over het algemeen goede gerechten, alleen niet zo speciaal en ingewikkeld als de kaart doet vermoeden.

Het nagerecht hebben we wederom gedeeld. Het was een 'arabische' crème caramel (€9). Om in de sfeer van vorige week te blijven waren we erg benieuwd hoe deze crème caramel zou uitpakken. Deze versie voldeed veel meer aan de verwachtingen dan die van vorige week, al vond ik het verdacht veel weg hebben van een (franse) crème brulée. De crème was goed, niet te warm, niet te koud, en er zat een soort rozenjam bij. Op de kaart stond rozijnenjam, maar dat was het volgens ons niet.

Eten okée maar niet heel verrassend.  WC werd bewaakt door een dame (Jimmy Woo) en een schoteltje duppies. Voordat je haar had bereikt moest je je door een meute aangeschoten riches nouveaux ellebogen.

Bo Cinq
All round cijfer: 6.5
Prijsklasse: Rijke Luitjes

De Ponteneur - maar waar was johannes?

'Leuk initiatief!' kregen we deze week een aantal keer te horen. Beetje jammer dus dat we Johannes van Dam niet konden vinden... gelukkig wist Rose nog een eetcafétje in Oost waar we nog nooit hadden gegeten en we graag heen wilden. Hoewel het natuurlijk de vraag was of een cafétje ons nog kon verrassen na de culinaire hoogstandjes die Mels en Saar ons donderdag weer hadden voorgeschoteld. Van Dam of niet, Fieke en Lars wilden mee dus hadden we ook iemand die de kipkluifjes en de paté kon beoordelen.

Wat ziet die tent eruit. Van buiten dan, je kent het wel daar in Oost van die verlopen nieuwbouwgevallen, met een smakeloos logo op de gevel dat tevens de basis is geweest voor een lelijke site. Van binnen is het gelukkig ruim opgezet, met leuke oude stoeltjes, mooie lampen, een leestafel, hertje aan de muur; gezellig caféïg maar niet te donker. We troffen aardige bediening die door de drukte af en toe wat vergeet en het dan wel op de rekening zet.

De eerste twee proefkonijnen kregen lekker warm turks brood met goede huisgemaakte humus. Er zat onder andere peper, komijn en bieslook in. De twee proefkonijnen die later aanschoven hebben helaas niet meer de kans gekregen deze heerlijkheid te proeven, omdat de eerste twee al vrij snel alles op hadden, en het brood niet werd aangevuld.

Als voorgerecht hadden we een wortelsoep met koriander en creme fraiche. De soep was goed op smaak en goed warm. De huisgemaakte paté was erg lekker smeuig. Er zat veel peper in en dat was goed. Verder hadden we het veelbelovende voorgerecht 'rondje om de wereld'. Dit bleek een selectie van gerechtjes te zijn die je vooral in en rond Spanje tegen komt. Een gehaktballetje in tomatensaus (kan ook Zweeds bedoeld zijn..), een mini-kipkluifje, twee garnaaltjes gebakken in knofloof en mediterrane kruiden, Champignons gebakken in olie en knoflook en een vegetarisch loempiaatje gevuld met wat groentes en mihoen. Ze serveerden dit met lekkere pittige chilisaus. Al met al niet echt een rondje om de wereld maar wel een leuke variatie aan gerechtjes die je prima met z'n tweeën kunt delen.

De Voorgerechten waren iets minder succesvol. De pompoen spinazierol met kaas en pesto was wat eentonig. Al zou je dat niet snel denken van een in filodeeg gehulde samenstelling van pompoen en spinazie. De pesto was te overheersend en de structuur te zacht. Iets wat je snel op hebt maar waar je geen verzadigd gevoel aan over houdt.

De salade van buffelmozzarella met parmaham was een zwaar gerecht, opgemaakt als ware het een lasagna met dikke plakken echte buffelmozzarella, stukken Copa di Parma ham en sla. Helaas ook hier weer die overheersende pesto-smaak. Pluspuntje voor de opmaak van deze salade.
De salade met geitenkaas was niet zoals ze op de kaart beloofden. Ik was in de veronderstelling een spinaziesalade te krijgen met geitenkaas in bladerdeeg en noten. Ik kreeg echter een ijsbergsalade met vers fruit, dadels en in bladerdeeg gevouwen geitenkaas met 1 nootje daarop. De dressing was niet passend bij de ingrediënten van de salade en viel daarom een beetje uit de toon. Waar was de spinazie? Waar waren de noten? En waarom kondigden ze niet van tevoren aan dat het een maaltijdsalade met fruit was? Ik ben persoonlijk niet echt fan van fruit bij, in, of op mijn hoofdgerecht, al helemaal niet als er kaas bij zit.

De huisgemarineerde spare ribs waren goed, allemaal opgegaan, niks op aan te merken.
Een Groot Pluspunt van dit eetcafé is dat ze zoveel mogelijk zelf maken met verse producten. Ze koken zo weinig mogelijk uit potjes en pakjes. Dat proef je aan de frieten! Die zijn heerlijk, zelfgesneden, goed gebakken, en geserveerd met huisgemaakte mayonaise.
We dronken witte wijn die qua prijs/kwaliteit verhouding perfect was, verassend zelfs.We dronken twee flessen Chateau Beauchere, Cotes du Rhône voor 18 euro de fles. We hadden er bijna nog één genomen.

Het merendeel van de proefkonijnen zat na het voor en hoofdgerecht te vol voor nog een dessert. Er stond echter een crème caramel op de kaart, iets wat Mels donderdag ook probeerde te maken. Deze creme caramel was in tegenstelling tot de creme caramel á la Mels heel stevig, bijna de structuur van een broodpudding. Het werd opgediend als een groot vierkant stuk, overgoten met (niet huisgemaakte) caramelsaus en een dot slagroom. Niet echt wat je van een crème caramel verwacht.

De bediening was vriendelijk. Het eetcafé zat van het begin van de avond tot aan het eind van de avond vol. Er hangt een ongedwongen sfeer. De prijzen zijn heel redelijk en de drankjes niet duur. Er wordt in het eetgedeelte geen, of in ieder geval geen overheersende muziek gedraaid. De Ponteneur is een sympatiek eetcafe waar je de hele avond kan vertoeven. Voor het eten hoef je er niet speciaal heen te gaan (behalve dan voor die frieten) maar het vult de maag.

De Ponteneur
All round cijfer: 7-
Prijsklasse: Luitjes

Proefkonijn online

Omdat we allebei zo van lekker eten houden, hebben we het plan opgevat om elke vrijdag uit eten te gaan. Toe maar. En dan schrijven we 's nachts nog even een verslagje van ons avontuur. Echte recensies willen we het niet noemen, dat laten we aan Johannes van Dam over. Deze man is zo bekwaam; we zijn gewoon fan. Toch hopen we voor jullie wel wat toe te kunnen voegen aan zijn bevindingen. Rose is vegetarisch dus dat komt wel goed. En we zullen ook de cocktails van het huis proberen.

Voortaan heb je dus op zaterdag ochtend wel weer een reden op je lappi erbij te pakken. Lekker naast de krant of PS op tafel beetje morsen met de jus. Tóch nog even het net op om te checken wat de proefkonijnen ervan vonden. Of ga een keer mee, lijkt ons leuk. Dan moet je trouwens wel met de konijnen op de foto.

Hee, we bloggen,

Ted